Εξομολόγηση

Πέρασαν μέρες και δεν έχω μήνυμά σου
που δεν πήρα ένα στίγμα απ’ την καρδιά σου
χάθηκε πλέον κάθε ελπίδα να γυρίσεις
εσύ που έλεγες ποτέ δεν θα μ’ αφήσεις

Πόσο μου έλειψε, δεν ξέρεις, η φωνή σου
πόσο μου έλειψε η αγάπη η δική σου
σαν το σκοτάδι μοιάζει τώρα η ζωή μου
κι αυτές οι σκέψεις χαρακώνουν το κορμί μου

Σε αγαπώ, σε θέλω τόσο κι ας πονάω
κι ας ματώνω, ας υποφέρω, ας ξεψυχάω
δεν είσαι εδώ για να με βλέπεις πως περνάω
σε αγαπώ, κατάλαβέ το… Σ’ αγαπάω..

Όσα περάσαμε ποτέ δεν θα ξεχάσω
Ό,τι αισθάνθηκα ποτέ δεν θα αδειάσω
θα είσαι πάντα ένα κομμάτι από εμένα
ένα ναυάγιο στης ψυχής μου τον πυθμένα

Ποτέ δεν μπόρεσα να σου γράψω ένα στίχο
μία καρδιά να ζωγραφίσω σε έναν τοίχο
κι αν είχα δάκρυα μια θάλασσα να φτιάξω
δεν είχα δύναμη την σκέψη σου να αλλάξω

Σε αγαπώ, σε θέλω τόσο κι ας πονάω
κι ας ματώνω, ας υποφέρω, ας ξεψυχάω
δεν είσαι εδώ για να με βλέπεις πως περνάω
σε αγαπώ, κατάλαβέ το… Σ’ αγαπάω..