Απουσία

Η απουσία σου κοιμάται στο κρεβάτι μου

και με φιλάει γλυκά, σ’ αυτή την φαντασία

το φάντασμά σου στοίχειωσε κάθε κομμάτι μου

Μα δεν αντέχω άλλο τόση ησυχία

 

Που ‘να σαι, που γυρνάς γιατί δεν απαντάς;

γιατί σ’ όλους τους φίλους μου για μένα δεν ρωτάς;

που ‘να σαι, που γυρνάς, γιατί δεν απαντάς;

μου κλείνεις το τηλέφωνο και πια δεν μου μιλάς.

 

Θέλω να έρθεις να μου δώσεις μια εξήγηση

και σου υπόσχομαι, να μην σε ξαναενοχλήσω

στο παραμύθι μας να γράψεις την διήγηση

που για επίλογο το τέλος θα κρατήσω

 

Που ‘να σαι, που γυρνάς γιατί δεν απαντάς;

γιατί σ’ όλους τους φίλους μου για μένα δεν ρωτάς;

που ‘να σαι, που γυρνάς, γιατί δεν απαντάς;

μου κλείνεις το τηλέφωνο και πια δεν μου μιλάς