Νόημα

Νοεμβρίου 11, 2010

Ευχαριστώ πολύ την Βίκη Ζωγοπούλου για την βοήθεια και την συνεργασία στο συγκεκριμένο κομμάτι…


Το ξέρεις πως μπορείς
ό,τι ονειρεύτηκες και ό,τι φανταστείς
να ζωντανέψω στο λεπτό
μόνο ένα βλέμμα σου θα ήταν αρκετό

Πες μου γιατί δεν έχεις καταλάβει
Όλα μπορώ να ζωντανέψω σε ένα βράδυ

Νόημα, κάνε μου νόημα
να κατεβάσω ένα πρωί,
ένα αστέρι εδώ στην γη
και να σε κλέψω…
Νόημα, κάνε μου νόημα
να σ’ έχω εδώ να σε κοιτώ,
στην αγκαλιά σου να πνιγώ
κι ας μην αντέξω..

Το ξέρεις πως μπορείς
όλα τα θέλω μου εσύ να οδηγείς
σε μυστικές διαδρομές
που οι καρδιές μας θα ανάβουνε φωτιές

Πες μου γιατί δεν έχεις καταλάβει
Όλα μπορώ να ζωντανέψω σε ένα βράδυ

Νόημα, κάνε μου νόημα
να κατεβάσω ένα πρωί,
ένα αστέρι εδώ στην γη
και να σε κλέψω…
Νόημα, κάνε μου νόημα
να σ’ έχω εδώ να σε κοιτώ,
στην αγκαλιά σου να πνιγώ
κι ας μην αντέξω..

Ζηλεύω

Νοεμβρίου 11, 2010

Ξαφνικά όλα αλλάξανε
μέσα απ’ τα μάτια μου όλα περάσανε
παντού εσύ, μοιάζει η ζωή σου με ταινία
κάτι με πιάνει και σε ψάχνω με μανία

Ζηλεύω αυτά τα χείλη που φιλήσαν τα δικά σου
αυτόν τον άνδρα που έχεις μέσα στην καρδιά σου
αυτές τις νύχτες που ξενύχτησες κοντά του
πόσο ζηλέυω που είσαι μέσ’ στην αγκαλιά του…

Ζηλέυω αυτόν τον ήλιο που σου χάιδεψε το δέρμα
κι αυτόν που διάλεξες να φτάσεις ως το τέρμα
αυτόν που άφησες το χέρι να σου κρατήσει
που το άρωμά σου μόνο αυτός έχει μυρίσει

Ξαφνικά όλα αλλάξανε
βλέπω σκιές που δεν με τρομάξανε
παντού εσύ, Θεέ μου πάω να τρελαθώ
τόσο σε θέλω, κοίτα πόσο σε αγαπώ

Ζηλεύω αυτά τα χείλη που φιλήσαν τα δικά σου
αυτόν τον άνδρα που έχεις μέσα στην καρδιά σου
αυτές τις νύχτες που ξενύχτησες κοντά του
πόσο ζηλέυω που είσαι μέσ’ στην αγκαλιά του…

Ζηλέυω αυτόν τον ήλιο που σου χάιδεψε το δέρμα
κι αυτόν που διάλεξες να φτάσεις ως το τέρμα
αυτόν που άφησες το χέρι να σου κρατήσει
που το άρωμά σου μόνο αυτός έχει μυρίσει

Για τον Σταύρο μας

Νοεμβρίου 11, 2010

Για τον Σταυράκο μας, τον άγγελό μας, τον φίλο μας, τον συμπαίκτη μας, που έφυγε τόσο νωρίς…

 

Δύσκολη στιγμή, δύσκολη βραδιά,
κι εσύ μας βλέπεις από μακριά.
Στέρεψε το δάκρυ, έκλεισε η φωνή
θέλω να ξεσπάσω μα κάνω υπομονή

Πού να κρύβεσαι, πού να κρύβεσαι;
φτερά άσπρα φοράς, άγγελος ντύνεσαι..
Πού να κρύβεσαι, πού να κρύβεσαι;
την λάμψη γύρω σκορπάς, αστέρι γίνεσαι..

Νύχτωσε νωρίς, έφυγε η μέρα
έφυγες κι εσύ, σαν τον αέρα.
Άφησες πίσω σου κάτι δικό σου
να θυμάμαι πάντα το χαμόγελό σου

Πού να κρύβεσαι, πού να κρύβεσαι;
φτερά άσπρα φοράς, άγγελος ντύνεσαι..
Πού να κρύβεσαι, πού να κρύβεσαι;
την λάμψη γύρω σκορπάς, αστέρι γίνεσαι..

Σκληρή καρδιά

Νοεμβρίου 11, 2010

Με δικάζεις…
για δυο λάθη μου και δεν κοιτάζεις
τα τόσα μου καλά, δεν λογαριάζεις
την δική μου την καρδιά.
Δεν προσέχεις,
τα λόγια σου καρφιά και δεν αντέχεις
να ζεις στην μοναξιά και να μην έχεις
εμένα για παρηγοριά.

Σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
με άφησες σε μια βραδιά
σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
συνήθισες στα εύκολα
Σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
δεν λύγισες με τίποτα
σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
με πλάνεψες με έρωτα…

Δεν θα φύγω,
τριγύρω σου θα ζω και θα ορίζω
τον χρόνο που θα σου καταλογίζω
ευθύνες για όσα έφταιξες.
Θα κλειδώσω…
αισθήματα κι αγάπη να μην νιώσω
και άλλη μια φορά μην μετανιώσω
που με εμένα έπαιξες

Σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
με άφησες σε μια βραδιά
σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
συνήθισες στα εύκολα
Σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
δεν λύγισες με τίποτα
σκληρή καρδιά – σκληρή καρδιά
με πλάνεψες με έρωτα…

ΕΛΑ

Νοεμβρίου 11, 2010

Όλη μου η ζωή
μια ανοιχτή πληγή
ένα φως που σβήνει.
Μια κρυφή βραδιά
άπιστη καρδιά
έρωτες που πνίγει

Έλα, να με γιατρέψεις
έλα, να με πιστέψεις
έλα, μην μ’ αποφύγεις
πνοή στην ανάσα μου να γίνεις

Έλα, να μ’ αγκαλιάσεις
έλα και μην διστάσεις
έλα, να μ’ αγαπήσεις
και μια ζωή δίπλα μου να ζήσεις
(έλα… έλα… έλα…)

Λόγια τρυφερά
έχω πει πολλά
άλλο δεν γουστάρω.
Πάγωσε η φωνή
σ’ όλα διαφωνεί
μάλλον θα φρικάρω

Έλα, να με γιατρέψεις
έλα, να με πιστέψεις
έλα, μην μ’ αποφύγεις
αέρας στην ανάσα μου να γίνεις

Έλα, να μ’ αγκαλιάσεις
έλα και μην διστάσεις
έλα, να μ’ αγαπήσεις
και μια ζωή δίπλα μου να ζήσεις
(έλα… έλα… έλα…)

Σε δύσκολους καιρούς
ζεις μες την αποχή
σηκώνεσαι και φεύγεις
δηλώνεις ενοχή

Τι κι αν εγώ σε ξέρω
με ξέχασες εσύ
μια αγκαλιά ζητάω
και έδωσες μισή

Βάλε λίγο χρώμα στην ζωή σου
διάθεση να αλλάξεις τελικά
βάψε χρώμα άσπρο την ψυχή σου
χαμογέλα και έλα πιο κοντά

Βάλε λίγο χρώμα στην ζωή σου
σ’ αγαπάω πες μου δυνατά
βάψε χρώμα άσπρο την ψυχή σου
χαμογέλα και έλα πιο κοντά

Αν δεν βρίσκεις λέξεις
μην μου μελαγχολείς
το χρόνο θα μαγέψεις
και πάλι εδώ θα ‘ρθεις

Πίσω σε μένα έλα
λιγάκι για να χαρείς
θέλει η ζωή σου τρέλα
μην της το αρνηθείς

Βάλε λίγο χρώμα στην ζωή σου
διάθεση να αλλάξεις τελικά
βάψε χρώμα άσπρο την ψυχή σου
χαμογέλα και έλα πιο κοντά

Βάλε λίγο χρώμα στην ζωή σου
σ’ αγαπάω πες μου δυνατά
βάψε χρώμα άσπρο την ψυχή σου
χαμογέλα και έλα πιο κοντά

Ποιά μέρα θα γυρίσεις

Νοεμβρίου 11, 2010

Ποια μέρα θα γυρίσεις, πες μου να γιορτάσω
ποια μέρα θα σ’ αγγίξω, πες μου να χαρώ
ποιόν φόβο θα νικήσεις, το άπειρο να πιάσω
μέσα μου να σε κρύψω, να είσαι πάντα εδώ

Εσένα θέλω τόσο πολύ
μέχρι το τέλος σ’ αυτή τη ζωή
κι όταν θα ξαναγεννηθώ
πάλι εσένα θα αγαπώ

Εσένα θέλω τόσο απλά
θα βγω να το φωνάξω δυνατά
κι ας μην με ακούσει κανείς
μόνο εσύ με συγκινείς

Ποιο φως θα μου χαρίσεις, τα μάτια σου να βλέπω
πριν φύγεις ένα βράδυ, και έρθει η συννεφιά
τον ήλιο να κερδίσεις, δεν ξέρω αν θ’ αντέξω
παντού θα ‘ναι σκοτάδι και τ’ άστρα είναι μικρά

Εσένα θέλω τόσο πολύ
μέχρι το τέλος σ’ αυτή τη ζωή
κι όταν θα ξαναγεννηθώ
πάλι εσένα θα αγαπώ

Εσένα θέλω τόσο απλά
θα βγω να το φωνάξω δυνατά
κι ας μην με ακούσει κανείς
μόνο εσύ με συγκινείς

Στιγμές Αγάπης

Νοεμβρίου 11, 2010

Τέτοιες στιγμές δεν βρίσκω λέξεις
για να σου δείξω πόσο σε θέλω
πόσο σε αγαπώ, να με πιστέψεις
πόσο μου λείπεις και υποφέρω

Δεν βρίσκω λέξεις να περιγράψω
ότι αισθάνομαι να γράψω
σε ένα χαρτί δεν με χωράει
κι όλη η θάλασσα λίγη μου πάει
να ‘ταν το σύμπαν πιο κοντά μου
να βάλω μέσα τα αισθήματά μου

Τέτοιες στιγμές δεν βρίσκω λόγια
κρύβονται μέσα στην καρδιά μου
μες στου μυαλού μου τα υπόγεια
και βγαίνουν βράδυ στα όνειρά μου

Δεν βρίσκω λέξεις να περιγράψω
κι ότι αισθάνομαι να γράψω
σ’ ένα χαρτί δεν με χωράει
κι όλη η θάλασσα λίγη μου πάει
να ήταν το σύμπαν πιο κοντά μου
να βάλω μέσα τα αισθήματά μου

Εξομολόγηση

Νοεμβρίου 11, 2010

Πέρασαν μέρες και δεν έχω μήνυμά σου
που δεν πήρα ένα στίγμα απ’ την καρδιά σου
χάθηκε πλέον κάθε ελπίδα να γυρίσεις
εσύ που έλεγες ποτέ δεν θα μ’ αφήσεις

Πόσο μου έλειψε, δεν ξέρεις, η φωνή σου
πόσο μου έλειψε η αγάπη η δική σου
σαν το σκοτάδι μοιάζει τώρα η ζωή μου
κι αυτές οι σκέψεις χαρακώνουν το κορμί μου

Σε αγαπώ, σε θέλω τόσο κι ας πονάω
κι ας ματώνω, ας υποφέρω, ας ξεψυχάω
δεν είσαι εδώ για να με βλέπεις πως περνάω
σε αγαπώ, κατάλαβέ το… Σ’ αγαπάω..

Όσα περάσαμε ποτέ δεν θα ξεχάσω
Ό,τι αισθάνθηκα ποτέ δεν θα αδειάσω
θα είσαι πάντα ένα κομμάτι από εμένα
ένα ναυάγιο στης ψυχής μου τον πυθμένα

Ποτέ δεν μπόρεσα να σου γράψω ένα στίχο
μία καρδιά να ζωγραφίσω σε έναν τοίχο
κι αν είχα δάκρυα μια θάλασσα να φτιάξω
δεν είχα δύναμη την σκέψη σου να αλλάξω

Σε αγαπώ, σε θέλω τόσο κι ας πονάω
κι ας ματώνω, ας υποφέρω, ας ξεψυχάω
δεν είσαι εδώ για να με βλέπεις πως περνάω
σε αγαπώ, κατάλαβέ το… Σ’ αγαπάω..

Ένα τσιγάρο άναψα
μέσα μου σε ζωντάνεψα
τι θέλω και σε σκέφτομαι τις νύχτες;
Σιγά – σιγά σε έγδυσα
νόμιζα πως σε κέρδισα
μα δεν περνούν με έρωτα οι πίκρες

Έφυγες εσύ
κι έρημο νησί
μοιάζει τώρα όλη μου η καρδιά
Δωσ’ μου ένα φιλί
με έρωτα πολύ
μόνος θα ‘μαι για άλλη μια βραδιά

Πως μ’ αγαπούσες, μ’ έπεισες
με μάγεψες και με έσβησες
δεν έβρισκα την δύναμη να φύγω
Τελειώνω το στιχάκι μου
γυρίζω στην Ιθάκη μου
τα τέρατα του κόσμου θα αποφύγω

Έφυγες εσύ
κι έρημο νησί
μοιάζει τώρα όλη μου η καρδιά
Δωσ’ μου ένα φιλί
με έρωτα πολύ
μόνος θα ‘μαι για άλλη μια βραδιά